تبلیغات
شهر و شهرساز - سیمای شهر بهانه‌ای برای ندیدن(مصاحبه ای با خانم دکتر رضازاده)/قسمت دوم

- براساس آنچه گفته شد، سیمای شهر تهران را چگونه ارزیابی می‌كنید؟

 


بخش‌هایی از شهر كه در یك مقطع مشخص شكل گرفته است به نوعی دارای انسجام بصری است اما در كل شهر تهران دارای یك الگوی توسعه یكدست نیست. می‌توان گفت سیمای تهران یك سیمای مغشوش است.



- در مورد تهران آیا می‌توان دوره مشخصی از نظر سیمای
شهری را مشخص كرد؟



_ به علت فشار توسعه طی سال‌های اخیر ما در تهران با یك سیمای یكنواخت روبه‌رو نیستیم. برای مثال ساخت‌وسازهای دهه 40 اگرچه از نظر كارشناسان، با كیفیت نیستند ولی حداقل دارای یك سیمای واحد هستند. در این دوره ساختمان‌ها از لحاظ تراكم، نوع مصالح و الگوی ساخت تقریبا یكسان هستند اما بعد از آن با بازسازی‌هایی كه در آن مناطق انجام شد آن یكنواختی از بین رفته است و آنچه مشاهده می‌كنیم توسعه‌یافتگی‌های بدون هماهنگی است. تراكم، نوع مصالح و تیپ معماری تنوع زیادی پیدا كرده است.



-
طراحی شهری یك تخصص میان‌رشته‌ای است آیا در برنامه‌ آموزشی رشته طراحی شهری به نقش و سیما و منظر شهر توجه كافی شده است؟



_ آنچه در طراحی شهری آموزش داده می‌شود بر مبنای الگوهای تجربه شده است می‌توان گفت یكی از مهم‌ترین و كلیدی‌ترین مباحث طراحی شهری بحث سیمای شهر است و كافی است.



- پس مشكل در كجاست؟ طراحان شهری تا چه اندازه در شكل گیری نابسامانی سیمای شهری امروز سهم دارند؟



_ مشكل اساسی در آموزش
طراحی شهری نیست. مشكل در جای دیگری است در اینجا دوباره برمی‌گردیم به این مطلب كه شهر چگونه ساخته می‌شود؟ عناصر سازنده شهر، تك‌بناها هستند و تك‌بناها توسط معماران ساخته می‌شوند. در آموزش معماری، توجه به زمینه باید مورد توجه قرار گیرد. در كشورهای دیگر در آتلیه‌های طراحی معماری معمولا یك پروژه میان‌بافتی، توسط دانشجویان انجام می‌گیرد تا قادر باشند در آینده بناهایی را طراحی كنند كه تجربه بصری موزونی نسبت به زمینه ایجاد كنند. اما انگار ما این آموزش را ندیده‌ایم و این فرهنگ را نیاموخته‌ایم. این مساله‌ای است كه از سال‌ها قبل مورد توجه بوده است. در دوران رنسانس معماران بزرگی وجود داشتند كه اگرچه می‌توانستند آثار بدیع و تازه‌ای را طراحی كنند اما عمده تلاش‌شان در این جهت بود كه بناهایی را طراحی كنند كه در كل و در مجاورت با بناهای دیگر ایجاد كننده یك نظم بصری باشد. این چیزی است كه به آن ادب در معماری می‌گویند. یعنی رعایت ارزش‌های موجود. البته این بحث مخالفانی نیز دارد. مخالفانی كه اعتقاد دارند محیط فیزیكی موجود به خودی خود فاقد ارزش است.



- آیا در حال حاضر برای سامان‌دهی سیمای شهر راهكارهای قانونی وجود دارد؟



در سال 1369 مصوبه‌ای تصویب شد كه براساس آن همه طرح‌های
شهری باید ضوابط خاصی را برای طراحی بدنه رعایت كنند. براساس این مصوبه ساختمان‌هایی كه نمای آنها تكمیل نشده است، نمی‌توانند پایان كار بگیرند. در این زمینه مصوبات جزی و منطقه‌ای نیز وجود دارد. برای مثال منطقه 22 شهرداری تهران مصوبه داخلی‌ای دارد كه بر مبنای آن نمای بیرونی ساختمان‌ها را ارزیابی می‌كند و براساس آن مجوز می‌دهد. اما در خصوص رابطه یك نما با نمای ساختمان‌های مجاور قانونی وجود ندارد. در این باره وزارت مسكن و شهرسازی مشغول تدوین اصول و معیارهایی برای سامان‌دهی سیمای شهری است و در این زمینه طرح‌های مطالعاتی در حال انجام است كه حاصل این مطالعات به صورت قانون درآمده تا معیاری برای تصمیم‌گیری باشند.



- با تصویب چنین قوانینی آیا می‌توان به اصلاح و توسعه سیمای كلان شهری مانند تهران امیدوار بود؟



بهتر است امیدوار باشیم كه امكان‌پذیر است چون الگوهای تهران در جاهای دیگری نیز پیاده می‌شود.



-
آیا در ایران نمونه موفقی از تطبیق سیما و منظر شهری با اقلیم و فرهنگ شهر وجود دارد؟‌



- اگر ما به زمان عقب برگردیم مثلا 20 سال قبل شاید در آن زمان بتوان سیماهای هماهنگی را به یاد آورد. اما متاسفانه، در سال‌های اخیر محل‌های قدیمی یا دچار فرسودگی شده‌اند یا در اثر فشار توسعه دچار یك اغتشاش بصری شده‌اند البته اگر به جای كلیت شهر به محورهای
شهری بپردازیم می‌توان نمونه‌هایی را ذكر كرد مانند میدان حسن‌آباد و خیابان لاله‌زار تهران، خیابان امیرچخماق یزد یا خیابان شیرازی در مشهد كه ارزش‌های معماری و تاریخی خاصی داشته‌اند و با انجام بازپیرایی اكنون تاحدودی این هماهنگی دیده می‌شود. بنابراین روند این بازسازی‌ها در كنار ضابطه‌مند شدن ساخت‌وسازها باید ادامه پیدا كند. واقعیت این است كه برای این تعداد پروانه ساختمانی كه صادر می‌شود، نه تنها نمای تك بنا، بلكه رابطه آن نما با ساختمان‌های مجاور نیز باید كنترل شود كه متاسفانه هنوز قانونی در این خصوص وجود ندارد. حداقل این نكته درباره ساختمان‌هایی كه بدنه اصلی شهر را تشكیل می‌دهند یعنی ساختمان‌ها كه در مكان‌های پرتردد واقع شده‌اند و تاثیر بصری قابل توجهی دارند باید رعایت شود. پیشنهاد من این است كه در خصوص اینگونه ساختمان‌ها كمیسیون‌های بررسی طرح وجود داشته باشد تا بهترین معماری‌ها و تركیب بدنه‌ها ایجاد شود.


زهرا صالح وند
یکشنبه 14 شهریور 1389 01:54 ق.ظ
بله فقط كپی
احسان اله رومزی
یکشنبه 14 شهریور 1389 01:26 ق.ظ
میخواستم بدونم شما چه کاری انجام دادید در این رابطه؟فقط کپی؟
زهرا صالح وند
شنبه 13 شهریور 1389 10:28 ب.ظ
این مصاحبه توسط پایگاه اطلاع‌رسانی شهرسازی و معماری(خانم آرام محضری)انجام شده.ولی من قسمت اول این مصاحبه رو بیشتر دوست داشتم.
خوشحال می شم اگه به سایر مطالبی كه گذاشتم سری بزنید و نظر بذارین
مرسی
احسان اله رومزی
شنبه 13 شهریور 1389 12:30 ق.ظ
سلام
میتونم بپرسم که این مصاحبه رو کی انجام داده؟
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
قیمت زنده طلا و سکه